Ponedeljak, Novembar 20, 2017

Model koordinirane akcije predstavlja sistemsko rešenje problema nasilja u porodici na lokalnom nivou, bazirano na 6 ključnih elemenata kojima se povezuju aktivnosti svih službi u zajednici i podiže odgovornost lokalne vlasti za potreba građanki i građana.

Inicijative realizovane tokom 2007. godine odgovarale su početnom stanju i resursima opština, a cilj je da ova, za sada inovativna i pojedinačna, rešenja postanu standard postupanja i da se obezbedi njihova održivost. Neke od najznačajnijih aktivnosti u Lazarevcu su uključile organizovanje prve grupe samopomoći za žrtve nasilja u porodici i dobijanje značajnih priznanja za rad i razvoj modela koordinacije u okviru konkursa SKGO i Fondacije ERSTE banke.
U Lazarevcu i u Smederevskoj Palanci obezbeđena je podrška lokalnih advokata za besplatno zastupanje žrtava nasilja. U Kragujevcu je razvijena procedura prijema žrtava u zdravstvene institucije koja omogućava lakše i brže dobijanje usluga zdravstvene zaštite. Golubac i Ćuprija su 2007. godine prvi put organizovali lokalne kampanje koje se obraćaju ženama žrtvama nasilja. U Loznici je precizirana procedura saradnje sa policijskom stanicom kroz koju je omogućeno 24 časovna pripravnost centra za socijalni rad i policije u slučajevima nasilja. U Beogradu je, pored uspešnog lazarevačkog «mobilnog tima» za zaustavljanje nasilja, ova usluga u 2007. postala dostupna i građakama i građanima Voždovca i Palilule.

Opštinska kancelarija za psihosocijalnu i pravnu pomoć na Zvezdari pružala je besplatne usluge svim građankama i građanima koji/e im se obrate. Na Paliluli je počela sa radom Kancelarija za rodnu ravnopravnost, koja kao i voždovačka opštinska Komisija za ravnopravnost polova realizuje i programe ekonomskog osnaživanja žena i posebno žena žrtava nasilja.

Svih 9 opština izradilo je akcione planove za 2008. a dobar deo njih je obezbedio i sredstva sa budžeta za finansiranje ovih aktivnosti. Vidljivi efekti aktivnosti ukazuju na povećan broj registrovanog nasilja u porodici i veće poverenje žrtava u službe, veći broj krivičnih prijava, skraćene tužilačke procedure, veći broj izrečenih mera zaštite, bolje razumevanje odgovornosti nasilnika, uključivanje žrtve u planiranje mera zaštite i unapređenje zaštite.